درز انبساط های مورد استفاده در پروژه های راه آهن می تواند به شکلی ساده متشکل از دو پروفیل طولی و یک نوار آب بند باشد ( عکس های 1 و 2)
عکس شماره 1 عکس شماره 2
ولی در پروژه هایی با اهمیت بیشتر کمپانی بائولی درز انبساط مدولار تک سلولی یا چند سلولی را طراحی و ارائه می کند که علاوه بر بخش های مشترک با درز انبساط نواری یا مدولار شامل یک صفحه فوقانی است که از یک طرف به یکی از پروفیل ها بولت یا جوش می شود و از سمت دیگر آزاد است. این صفحه از ورود بالاست به فضای مابین پروفیل های طولی و اختلال در عملکرد این درز های انبساط جلوگیری بعمل می آورد. (عکسهای شماره 3 تا 6)
استفاده از اینگونه درزها علاوه بر پروژه های راه آهن، برای پروژه های جاده های ماشین رو نیز مناسب به نظر می رسد زیرا در پروژه های ماشین رو نیز احتمال پر شدن فضای داخل درز انبساط با سنگریزه های آسفالت یا اشیاء مختلف دیگر وجود دارد.
درضمن با ابن روش عملاً بخش آسیب پذیر درز انبساط که همان نوار لاستیکی آب بند می باشد از تاثیرات مخرب ناشی از تابش اشعه های مضر خورشید یا آسیب دیدگی های دیگر در امان می ماند.
نکته مثبت دیگر اینگونه درز های انبساط یکپارچه بودن در تمام عرض راه و اتصال انکر بولتی آنها با آرماتورهای عرشه است. زیرا همانطور که همه متخصصان امر در جریان هستند نقطه ضعف درزهای انبساط لاستیکی معمول که موجب از کار افتادن آنها می گردد یکی بولت های اتصال آنها به عرشه است که در طول زمان و در اثر ضربه از محل خود جدا می شوند و دیگری مدول های حدود یک متری درزهای انبساط است که در صورت جدا شدن یکی از مدول ها، دیگر قطعات هم به سرعت جدا خواهند شد.
عکس شماره 3 عکس شماره 4 عکس شماره 5
عکس شماره 6